Çok değerli bir dostum, bir kaç gün için ofisimin toplantı odasını kullanıyor. Son derece önemli bir projenin yapı taşlarını oluşturacak elit insanları bulabilmek için 200'ü aşkın adayla görüşüyor... Bugün birkaç görüşmesine konuk oldum.

Büyük bir imkan ve seçilmek kolay değil. Projenin finansmanı büyük bir sponsor tarafından gerçekleştirilecek ama bu seçkin insanlar, seçildikten sonra en az 3 ay, kişisel masraflarını kendileri karşılamak zorunda. Başvuranların çoğu, maddi imkanları geniş olan ailelerden geliyor. Dolayısıyla, seçildikleri takdirde aileleri onlara destek olacaklar ve bundan sonra büyük ve pırıltılı bir geleceğin kapıları, onlar için ardına kadar açık.

... ben 4 kişinin görüşmesine katıldım. Etkileyici bir aday vardı. Projenin patronu olan dostumu da etkilediğine eminim. Neredeyse görüşme anında dahi, müjdeyi kendisine verebilirsiniz. O kadar iyi bir aday. (ama malesef hiç parası yok.) Oysa yol masraflarını, konaklama ve genel masraflarını kendisi karşılamak zorunda. Bu kuralı bile bile gelmiş çünkü bu projeye seçilmeyi herşeyden çok istiyor ama fizik kuralları, kazansa da kaybedeceğinin garantisi.

Sadece bir gözlemciydim. Düşünmeden edemedim : Büyük bir fırsat, acaba sadece büyük imkanları olanları mı bekliyor ? Bu projede öyle olmaz eminim. Çünkü başında buna izin vermeyecek bir dostum var ama her gün karşımıza onlarca senaryo çıkmıyor mu? Herşey sana işaret etse bile, kendi kısıtlamaların kişisel zaferlerinin önünde durmuyor mu?

İyi bir dersti. Görünenin arkasındaki görünmeyeni fark edebilmek için... Ya da bir şeyi herşeyden çok istemenin ne demek olduğunu anlayabilmek için...