Bir iş toplantısıydı. Cuma sabahıydı. Yağmurluydu. Soğuktu, harikaydı. (Çünkü Çelikpalas'taydı.)

Yolu değişmiş, otoparkı değişmiş. Kapısı, kapıyı açanı, bavulları taşıyanı değişmiş. Lobisi, kıyafetleri, odaları değişmiş. Ama öyle çok şeyi aynı kalmış ki... Harikaydı.

Özlemişim Bursa'yı. İnsanını, sokaklarını, yeşil beyaz formasını. Özlemişim çocukluk anılarımı.

...ve Firuze'yi özlemişim. 25 sene sonra oturduğum o rahat koltuk, belki yeni bir döşemeyle kaplanmıştı ama... ben gözlerimi kapadığımda burda değil ordaydım, aynı bar'da, Sezen Aksu'nun tam karşısında. Gülümseyerek ve hayranlıkla...

Seviyorum ben bu oteli. Anılarımı hiç bozmadan saklayan, hatır şinaz bir anı koleksiyoncusu...