Ben Fenerbahçeli'yim. Herkes gibi takım tutarım. Belki de herkesden daha fazla tutarım. Fenerbahçe, işimin bir parçası. Sokaktaki adam, maçtan birgün sonra hayatına devam eder, ben, bu sonuç bir sonraki haftanın seyirci sayısını nasıl etkiler onu düşünürüm.

 

Maç seyrederken taraf tutarım. Hep kazanalım isterim. Gözüm bir şey görmez. Gol atalım, gol yemeyelim, şans bizden yana olsun isterim.

 

Dün bir UEFA maçımız vardı. 1-1 berabere kaldık ve elendik. Sahaya göğsünde "Help Haiti" yazan beyaz formalarıyla çıkan bir fransız takımına elendik. Yıllık bir anlaşma yaptıkları sponsorlarından bir maçlığına izin alan, katı UEFA kurallarını bir kereliğine bozmak için bürokrasiyi hiçe sayan ve bu kahramanlıklarıyla benim için elenecek en iyi takım olan Lille, umarım bu büyük jestlerinin karşılığını en azından Liverpool'u da eleyerek alır.

 

Futbol hiç bir zaman sadece futbol değildir ve bu büyük vizibilite fırsatını sosyal sorumluluk bilincleriyle degerlendiren Lille takımına (ve onlara bu fikri veren dahi adam Luc'a) gizli hayranlığımı itiraf ederim.