Hep gitmek istediğiniz, görmek istediğiniz bir yerdir burası. Üstelik bütün sevdikleriniz oradadır.  Ev sahibi’ne (deyim yerindeyse) aşıksınızdır. Çok sever, takdir eder, biraraya gelebilmek için fırsat kollarsınız. Üstelik bu gece seçkinlere aittir - sadece birkaç kişi vardır etrafta.

Küçük puntolarla bir not yazar davetiyenin altında : smokin ve beyaz gömlek zorunludur.

Böyle bir davetiye geldi önüme. Şimdi smokinimi hazırlıyorum. Beyaz gömleğim zaten hazırdı – malum yılbaşı gecesi, insan beyaz giyer.

Nerden çıktı şimdi bu demeyin. Şu küçük not üzerine yazıyorum ; “Smokin zorunludur”

Özel bir davet, büyük saygı beslediğiniz çok değerli bir ev sahibi, göz kamaştırıcı bir mekan ve tam da yılbaşında… Anı koleksiyonunuz için ne güzel bir parça değil mi ? Ama ne kadar isterseniz isteyin, küçük puntoları gözden kaçırırsanız, kumaş pantolonla, bu partiye giriş izni yok. Giderseniz, içeri giremeden dönersiniz. Yapacağınız, çok çok kavga etmektir kapıdaki görevliyle. Dönersiniz, televizyon seyredersiniz evinizde...

Hayat bu davetiyeyle kendini hatırlattı bana. Çok istediğimiz şeyler olmuyorsa, küçük puntoları okuyamadığımız için olabilir mi acaba ?

Ben gidip smokinimi giymeliyim. Çünkü bu partiye mutlaka gitmeliyim.