Sabahın erken saatleriydi. Gri bir pazar sabahı. çarşaf gibi bir deniz, birkaç uyumlu yelkenli. Huzurlu ve sessiz. Şehir henüz uyanmamış.

Yaşlı ve keskin bakışlı adam karşıma oturdu. Elinde bir avuç şam fıstığı. Bir tanesini kolayca kabuğundan ayırdı. Ama zarını soyarken çok yavaş, dikkatli ve titizdi.

"...Kabuğunu herkes kolayca ayıklar ama şu ince zarını, içindeki özüne zarar vermeden ayıklayanını bulmak zordur evlat..." dedi. Birden dikkatimi topladığımı fark ettim. Devamını merak ettim. "...Tasavvuftan biraz nasibini alan, kabuğa bakar bakmaz içinde lezzetli bir şey olduğunu anlar. Ama özündekine erişmen için kabuğu kırman yetmez. Şu ince zarı, içerdekini zayi etmeden, şeklini bozmadan, hiç leke bırakmadan ayıklamalısın ki lezzetine varasın..."

Bir küçük şam fıstığına bakıp böylesine derinlere inebilmek için, ille de 80 yaşında mı olmak lazım acaba ?